خانه / معرفی / کاخ صفی آباد بهشهر شاهکار عصر صفوی

کاخ صفی آباد بهشهر شاهکار عصر صفوی

کاخ ها و قصر های گوناگون از دوره های مختلف در مازندران وجود دارد كه یكی از زیباترین آنها کاخ صفی آباد است.

بهشهر-کاخ صفی آباد


کاخ صفی آباد، در سال ۱۰۱۰ هجری قمری به فرمان شاه عباس کبیر ساخته شده است. شاه عباس اول، از نظر علاقه مندی به فرزند دل بند خویش این بنا را کاخ صفی آباد نام گذاری کرد. این کاخ در بالای کوهی مشرف به بهشهر قرار دارد. این کاخ از جمله ابنیه تاریخی و باشکوه دوره صفویه است که در دوران قاجار به‌علت بی توجهی به کلی ویران شد، ولی در عهد پهلوی به دستور رضا شاه با همان اسلوب و ویژگی معماری عصر صفوی دوباره سازی شد.

در این دوره همچنین محراب قدیمی آن که به مرور زمان خراب و مسدود شده بود، مجدداٌ بازسازی شد.سیستم آب رسانی آن در گذشته از طریق آب پلنگ چشمه، تاکاخ(که دوازده کیلومتر فاصله دارد) هدایت می شد و پس از عبور از دو حوض کاشی کاری، به شهر انتقال داده می شد تا مورد استفاده اهالی بهشهر نیز قرار گیرد.

كاخ صفی آباد در جنوب غرب شهرستان بهشهر (استان مازندران) و در بالای ارتفاعات منتهی به دشت قرار دارد. این كاخ در زمان شاه صفی نوه شاه عباس توسعه پیدا كرده و عمارت با شكوه صفی آباد مرهون توجه خاص شاه عباس بود. این كاخ در میان باغی زیبا به صورت بنایی مربع شكل كه دارای ابعاد 25 × 25 متر بوده و در دو طبقه ساخته شد. ورودی كاخ در سمت شمالی قرار داشته كه با عبور از پنج پله امكان دسترسی به داخل طبقه اول كاخ وجود دارد. طبقه اول دارای اتاق‌های متعدد بوده كه از طریق راهرو و هشتی امكان دسترسی به داخل آن وجود دارد. طبقه دوم نیز دارای راهرو و اتاق های زیبا است.

از کاخ صفی آباد و تا باغ شاه بهشهر که به عمارت چهل ستون مشهور است، یک راه زیر زمینی احداث شده بود که در مواقع ضروری مورد استفاده عبور و مرور یا سایر جریان‌های دیگر باشد. فاصلهٔ کاخ تا دریا در حدود ۱۶ کیلومتر است و در ایام سلطنت صفویه به ویژه شاه عباس کبیر این راه زیر زمینی جهت امور سوق الجیشی و جلوگیری از تهاجمات ازبکان و سایر ملل وحشی که در حول و حوش دریای خزر زندگی می‌کردند، استفاده می‌‎شد.

در موازات کاخ صفی آباد چشمهٔ آبی موجود است که به چشمه «پلنگ خیل» شهرت دارد. این آب در ایام فرمانروایی صفویه با شکل روباز و قیمتی و نیز با تنپوشه‌های سفالی جریان داشت و در وسط ساختمان طبقه اول حرفی مرمر به شکل کثیر اطلاع احداث بود و در تمام طبقات ساختمان از دیواره و غیره به وسیلهٔ تنپوشه‌های سفالی آب جریان داشت تا تهویهٔ هوا برای ایام تابستان یا احتیاجات دیگر شود.

اهالی شهر و کسانی که سال‌های قبل از انقلاب را به خاطر دارند، می‌گویند در زمان شاه این ساختمان جهت بهره برداری جاسوسان آمریکایی در اختیار مستشاران آمریکایی بود و بعد از انقلاب فقط چند روزی به دلیل آگاهی دادن به مردم در مورد کارهای آمریکاییان درب آن‌را گشودند و مجددا تا به امروز به دلیل اینکه ساختمان در اختیار یک نهاد نظامی‌ است، از بازدید عموم جلوگیری می‌شود. به همین دلیل تا کنون عکس یا اطلاعات جامعی ای این شاهکار عصر صفوی در دست نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *